Οι γιατροί του κόσμου στην πλατεία συντάγματος γιατί η φτώχεια έχει πολλά πρόσωπα.

Την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στους δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας που πεινούν και κρυώνουν ζητούν οι Γιατροί του Κόσμου και μας καλούν στην εκδήλωση-συμπαράσταση σήμερα Κυριακή στις 6 το απόγευμα στην Πλατεία Συντάγματος.

Σε μια κατάσταση πρωτοφανούς για τις τελευταίες δεκαετίες ανθρωπιστικής κρίσης βρίσκεται η Ελλάδα εδώ και ενάμισι χρόνο. Όλοι οι δείκτες συνηγορούν πως απαιτείται άμεση ανάληψη κοινωνικής δράσης για να στηριχθούν οι πιο ευπαθείς και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Η ανεργία τον Ιούλη έφθασε τον Ιούλη το 16,5% πλήττοντας περισσότερο από 820.000 συνανθρώπους μας. Αν δε, λάβουμε υπ’ όψη μας πως μόνο τον Ιούλιο του 2010, δηλαδή ένα χρόνο πριν, έπληττε 607.000 ανθρώπους, ενώ για το 2012 προβλέπεται η συνέχιση της ύφεσης, είναι εμφανές ότι σύντομα πολλοί περισσότεροι, πολλοί μιλούν ακόμη και για 1 εκ. καθόλα πρόθυμοι να εργαστούν άνθρωποι, θα οδηγηθούν στην εξαθλίωση.

Η ραγδαία αύξηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας (που αντιστοιχούν σε μισθούς 440 ευρώ) αποκαλύπτει ότι ακόμη και χιλιάδες εργαζόμενοι στο εμπόριο και τη βιομηχανία που έχουν κανονική εργασία αδυνατούν να τα αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους λόγω της μείωσης των μισθών τους. Με τι ένσημα θα ασφαλιστούν τον καινούργιο χρόνο και οι δύο αυτές κοινωνικές κατηγορίες;

Οι συνεχείς μειώσεις σε μισθούς, ημερομίσθια και συντάξεις, ως αποτέλεσμα και της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ταυτόχρονα με τις αλλεπάλληλες αυξήσεις κάθε λογής φόρων (έμμεσων, άμεσων και έκτακτων) οδηγούν στα όρια της επιβίωσης και πολλές κοινωνικές ομάδες που συνεχίζουν να εργάζονται και να αμείβονται.

Πρόστυχος στίχος

Πρόστυχος στίχος

Πεδινές συνοικίες

πλημμυρισμένες έφηβους με οράματα βουνών...

Κάποιους αδίστακτους εμπόρους ονείρων παιδικών

φυγαδευμένους δοσίλογους αλλοτινών εποχών.

Κι εσύ εκεί...

Μέτοχος στο αμέτοχο

συμμέτοχος, παρατηρητής της αφόδευσης.

Λαλίστατος βερμπαλιστής θεωριών.

Συνήγορος αρρωστημένων πρακτικών.

Χοντρός, υποχόνδριος στην κρίση,

μόνο δυο βήματα απ’ τη δική σου δύση...

Οχυρωμένος πίσω απ’ την πένα...

Όχι άλλοι στίχοι... πριν γίνουν πρόστυχοι.

Ενδόριστος 2011

Όχι στην απέλαση της Gulaferit Unsal

ΑΠΕΛΑΣΗ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟ. ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ:

Την Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου στις 9.30 π.μ

Στις 9 Αυγούστου 2011 το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης πήρε την απόφαση για την έκδοση της GULAFERIT UNSAL στην Γερμανία.


ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η GULAFERIT UNSAL

Είναι συνδικαλίστρια. Είναι γνωστή για τον πολιτικό και κοινωνικό αγώνα της στην Τουρκία. Είναι από τα ιδρυτικά μέλη του συνδικάτου BEMSEN στην Άγκυρα (Συνδικάτο δημοσίων υπαλλήλων) του οποίου ήταν και πρόεδρος. Εργάστηκε από το 1992 στο Δημαρχείο της Άγκυρας ως πολεοδόμος. Για πολλά χρόνια μετείχε στον αγώνα των δημοσίων υπαλλήλων. Ως αποτέλεσμα, φυλακίστηκε μαζί με το σύζυγό της από το Σεπτέμβριο του 1995 μέχρι τον Γενάρη του 1997. Το 1996, στη φυλακή της Άγκυρας, συμμετείχε στην απεργία πείνας μέχρι θανάτου. Μετά την αποφυλάκιση της συμμετείχε και πάλι στον αγώνα των δημοσίων υπαλλήλων.

Τον Σεπτέμβριο του 1999 πήγε στην Γερμανία και ζήτησε πολιτικό άσυλο. Στις 22 Μαρτίου του 2001 απέσυρε την αίτησή της και γύρισε στην Τουρκία όπου και συνέχισε τον αγώνα της. Ο σύζυγος της φυλακίστηκε από το 2000 έως το 2008 ενώ οδηγήθηκε και πάλι στη φυλακή τον Δεκέμβριο του 2010. Ήταν δημοσιογράφος. Μετά τη φυλάκιση του συζύγου της, οι πιέσεις εις βάρος της GULAFERIT UNSAL αυξήθηκαν και για αυτό αναγκάστηκε να έρθει στην Ελλάδα και να ζητήσει πολιτικό άσυλο. Συνελήφθηκε στις 7 Ιουλίου του 2011 στην Θεσσαλονίκη. Στο αστυνομικό τμήμα ενημερώθηκε ότι η Γερμανία έχει εκδώσει ένταλμα συλλήψεως εις βάρος της.

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΟΙ ΟΧΤΡΟΙ

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης

Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης

Από την ταινία του Νίκου Κούνδουρου:

«Τραγούδια της φωτιάς»

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί,

τις πόρτες σπάσαν οι οχτροί,

κι εμείς γελούσαμε στις γειτονιές

την πρώτη μέρα...

Ανέλαβε δράση τώρα: Πίεσε το συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ να επέμβει για να σταματήσει η αιματοχυσία στη Συρία

Από τον Φεβρουάριο του 2011, η Διεθνής Αμνηστία ακολουθεί, καταγράφει και καταδικάζει την καταστολή των ειρηνικών εξεγέρσεων από τις αρχές της Συρίας. Έχει επανειλημμένα ζητήσει από την κυβέρνηση της χώρας να χαλιναγωγήσει τις δυνάμεις ασφαλείας, να σταματήσει τις παράνομες δολοφονίες και τη χρήση υπερβολικής βίας. Περαιτέρω, έχει ζητήσει τη διεξαγωγή ανεξάρτητων ερευνών και την απονομή ευθύνης – ώστε αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να οδηγηθούν ενώπιον της δικαιοσύνης.

Οι συριακές αρχές έχουν αποτύχει να λάβουν αυτά τα μέτρα και ενέτειναν την καταστολή των εξεγέρσεων. Τα εγκλήματα και οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις αρχές της Συρίας που έχουν αναφερθεί τους τελευταίους μήνες, περιλαμβάνουν δολοφονίες και βασανιστήρια και φαίνεται να διαπράχθηκαν από μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, το στρατό και τις παραστρατιωτικές μονάδες ως μέρος μιας ευρείας και συστηματικής – επίθεσης εναντίον του άμαχου πληθυσμού. Οι παραβιάσεις αυτές συνιστούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Στις 26 Απριλίου, η Διεθνής Αμνηστία κάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε να καταδικάσει τη βίαιη καταστολή και να παραπέμψει τη Συρία στον Εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, να επιβάλει εμπάργκο όπλων και να δεσμεύσει τα περιουσιακά στοιχεία του Προέδρου της Συρίας και των ανώτερων συνεργατών του, που βρίσκονται στο εξωτερικό.

Στα 44 εκατομμύρια οι πρόσφυγες το 2010

44 εκατομμύρια οι πρόσφυγες το 2010

Ο αριθμός των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους εξαιτίας συρράξεων ή κακομεταχείρισης αυξήθηκε το 2010 στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαπέντε ετών, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

Οι πρόσφυγες παγκοσμίως εκτιμάται ότι άγγιξαν στα τέλη της περασμένης χρονιάς τα 43,7 εκατομμύρια, από 43,3 εκατομμύρια το 2009, όπως ανακοίνωσε η Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες UNHCR , με τους τέσσερις στους πέντε να βρίσκονται σε αναπτυσσόμενες χώρες.

Στον αριθμό περιλαμβάνονται 15,4 εκατ. πρόσφυγες οι οποίοι βγήκαν από τα σύνορα των χωρών τους -το 80% εξ αυτών προσέφυγαν σε γειτονικές αναπτυσσόμενες χώρες- και 27,5 εκατ. άνθρωποι που έχουν εκτοπιστεί εντός των χωρών τους, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της αρμοστείας. ’λλοι 850.000 εξ αυτών έχουν αιτηθεί άσυλο υποβάλλοντας τα σχετικά έγγραφα.

«Οι φόβοι περί των υποτιθέμενων πλημμυρών προσφύγων στις βιομηχανικές χώρες είναι κατά πολύ διογκωμένοι ή συγχέονται λαθεμένα με το ζήτημα της μετανάστευσης», ανέφερε ο Αντόνιου Γκουτιέρες, επικεφαλής της Αρμοστείας, σε ανακοινωθέν της.

«Στο μεταξύ, είναι οι φτωχότερες χώρες που αφήνονται να σηκώσουν το βάρος», πρόσθεσε ο Γκουτιέρες.

Κόλαση για τους αμάχους και παράδεισος για τους βασανιστές το «ελεύθερο» Ιράκ

Τουλάχιστον 109.000 άνθρωποι, το 63% των οποίων άμαχοι, σκοτώθηκαν στο Ιράκ από την αμερικανική εισβολή του 2003 και έως τα τέλη του 2009. Αυτό αναφέρεται στα μυστικά έγγραφα που απέκτησε η ιστοσελίδα WikiLeaks και αποκάλυψε το τηλεοπτικό κανάλι Αλ Τζαζίρα.

«Τα εμπιστευτικά έγγραφα που απέκτησε η WikiLeaks αποκαλύπτουν πως οι αμερικανικές δυνάμεις διέθεταν έναν απολογισμό που κατέγραφε τους ιρακινούς νεκρούς και τραυματίες, έστω κι αν το αρνούνται δημόσια» δηλώνει το κανάλι του Κατάρ.

Αναλυτικά οι αναφορές του Wikileaks

Σύμφωνα με ένα νέο αμερικανικό απολογισμό που δημοσιεύθηκε διακριτικά στα τέλη Ιουλίου στην ιστοσελίδα της Κεντρικής Διοίκησης του Αμερικανικού Στρατού (Centcom), σχεδόν 77.000 Ιρακινοί σκοτώθηκαν στο διάστημα από τον Ιανουάριο του 2004 έως τον Αύγουστο του 2008, περίοδος η οποία ήταν η πιο αιματηρή σε επτά χρόνια πολέμου. Ανάμεσά τους, 63.185 άμαχοι και 13.754 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας.

Η εκτίμηση του αριθμού των ιρακινών θυμάτων από την εισβολή του 2003 είναι αντικείμενο αμφισβητήσεων και ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με την πηγή, ξεκινώντας από λιγότερους από 100.000 και φθάνοντας σε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες.

Ανακοίνωση κάλεσμα της αντιρατσιστικής πρωτοβουλίας

Ο Ξενώνας Προσφύγων παραμένει ανοικτός, αλληλέγγυος, αυτοοργανωμένος, φιλόξενος...

Κρατώντας τον ξενώνα ανοιχτό από το 2000, ο Ξενώνας του Κέντρου Υποδοχής Προσφύγων στη Θεσσαλονίκη αποτελεί τη μοναδική δομή προσωρινής φιλοξενίας οικογενειών προσφύγων. Το Φλεβάρη του 2010, ο Ξενώνας Προσφύγων στη Θεσσαλονίκη, έφτασε ένα βήμα πριν από το οριστικό κλείσιμο, όταν η δημόσια χρηματοδότηση σταμάτησε και η προηγούμενη διοίκηση εγκατέλειψε. Δεκάδες πρόσφυγες, γονείς με ανήλικα παιδιά, κινδύνευαν να βρεθούν στο δρόμο και η πόλη μας θα έχανε το μοναδικό χώρο φιλοξενίας. Τότε, η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία, μαζί με άλλες κοινωνικές οργανώσεις, με πολλούς άλλους ανθρώπους από την πόλη, έλληνες και μετανάστες, και – κυρίως- μαζί με τους ίδιους τους ενοίκους, αποφάσισε να κρατήσει τον ξενώνα ανοιχτό. Η συνέλευση των ενοίκων και των αλληλέγγυων πολιτών ανέλαβε τη διαχείριση, μοιραστήκαμε τις πρακτικές δουλειές με τους ένοικους και δεκάδες εθελοντές, ζητήσαμε και βρήκαμε προσφορές σε είδη και οικονομική ενίσχυση από τους πολίτες της Θεσσαλονίκης. Και τα καταφέραμε. Επί 10 μήνες, ο ξενώνας λειτουργεί σαν ένα ανοιχτό εγχείρημα κοινωνικής αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης. Παρέχει στέγη και καθημερινή διατροφή στις οικογένειες των ενοίκων (γύρω στα 70 άτομα), εξασφαλίζει τα αναγκαία για τα παιδιά και τα βρέφη, στηρίζει τους μαθητές στο σχολείο και τους ενήλικες στη δουλειά. Και όλα αυτά μέσα από μια συμμετοχική διαχείριση, ανοιχτή σε κάθε κοινωνικό έλεγχο.


Απέναντι στην κυβέρνηση και τις ρατσιστικές πολιτικές... Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση, και το αρμόδιο Υπουργείο Υγείας, έμενε άφαντο. Όχι μόνο δεν αναλάμβανε τον ξενώνα, με δημόσια χρηματοδότηση και με διάφανη διαχείριση, όπως ζητούσαμε, αλλά προσπαθούσε με κάθε τρόπο να δυσκολέψει τη ζωή των ενοίκων, κόβοντας το ρεύμα, εμποδίζοντας την ανανέωση των αδειών παραμονής κοκ.

Η Ελλάδα χωρίς μετανάστες

Κι αν φύγουν; ...ε, ρε, θέσεις εργασίας που μας περιμένουν (Τσάπα, σφουγγαρόπανο και ποιος μας πιάνει!) Δουλειές βρώμικες και επικίνδυνες. Όλοι γνωρίζουμε κάποιον συμπατριώτη μας άνεργο που αρνείται να τις κάνει (και καλώς πράττει, εάν μπορεί να ζήσει πιο άνετα), αλλά, όταν έχουμε μία τέτοια μπροστά μας, αμέσως αναζητούμε «τον Αλβανό που μένει εδώ, παρακάτω», και του λέμε να φέρει μαζί του και κάνα-δυο Πακιστανούς, Κούρδους ή Ιρακινούς.

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε ένα όνειρο· έγινε γνωστός γι' αυτό και πέθανε γι' αυτό. Άλλοι πολιτικοί ηγέτες, λιγότερο επιφανείς (και όχι περισσότερο ειλικρινείς), έχουν κι αυτοί τα όνειρά τους. Αλλά δεν τα λένε δημοσίως, τα υπονοούν, τα αφήνουν να αιωρούνται, τα ψιθυρίζουν στους ψηφοφόρους τους, κλείνοντας το ματάκι, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην. Αλλά τι θα γίνει εάν, κάποτε, τα όνειρά τους ζωντανέψουν; Αφού η μόδα θέλει τη «what if» λογοτεχνία να ανθεί, γράψαμε κι εμείς ένα ρεπορτάζ πολιτικής φαντασίας - βασισμένο, ωστόσο, σε πραγματικά νούμερα.

Κάποιος ρώτησε τον κύριο Κόινερ αν υπάρχει θεός. Ο κ. Κόινερ του είπε: Σε συμβουλεύω να σκεφτείς αν η συμπεριφορά σου θ' αλλάξει ανάλογα με την απάντηση που θα δώσεις στο ερώτημα. Αν δεν αλλάξει, τότε η ερώτηση είναι περιττή. Αν αλλάξει, τότε μπορώ τουλάχιστον να σε βοηθήσω, λέγοντας πως εσύ αποφάσισες κιόλας: «χρειάζεσαι έναν θεό». (Μπέρτολντ Μπρεχτ)

Χιλιάδες τείχη

Χιλιάδες τείχη υψώνονται ανάμεσα σε ανθρώπους, μέσα στα ίδια κρατη, στις ίδιες πόλεις, στις ίδιες γειτονιές, ψηλά, άφθαστα τείχη ανάμεσα στον πλούτο και τη φτώχεια, την εργασία και την ανεργία, την εξαθλίωση απο την χλιδή....

Δυτική Όχθη

Το τείχος που χωρίζει το Ισραήλ από τη Δυτική Όχθη ,αποτελείται από φράχτες,αγκαθωτό συρματόπλεγμα και πλάκες τσιμέντου που φτάνουν τα 8 μέτρα ύψος.

Βόρεια Ιρλανδία

Οι «γραμμές ειρήνης» της Βόρειας Ιρλανδίας, όπως ονομάζονται, πρωτοεμφανίστηκαν 40 χρόνια πριν στο Μπέλφαστ. Πρόκειται για μία σειρά από τείχη που διαχωρίζουν τις καθολικές από τις προτεσταντικές κοινότητες.

Σαουδική Αραβία

Το μεγαλύτερο τείχος ασφαλείας στον κόσμο πρόκειται να κατασκευάσει η Σαουδική Αραβία, το οποίο θα έχει μήκος 9.000 χιλιόμετρα και θα καλύπτει τα σύνορά της.

Θέουτα και Μελίγια

Η Θέουτα και η Μελίγια είναι δύο πόλεις στη βόρεια ακτή της Αφρικής, απέναντι από το Γιβραλτάρ, οι οποίες αποτελούν έδαφος της Ισπανίας και είναι τα σημεία από όπου η πρόσβαση από την Αφρική στην Ευρώπη είναι ευκολότερη. Στα τέλη του 20ου αιώνα, η Ισπανία αποφάσισε να χτίσει τείχη σε αυτές τις δύο πόλεις θέλοντας έτσι να περιορίσει την παράνομη μετανάστευση από την Αφρική.

Κύπρος

Η «πράσινη γραμμή» της Κύπρου, το διαχωριστικό ανάμεσα στα ελεύθερα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας και τα κατεχόμενα από την Τουρκία εδάφη που αυτοανακηρύχθηκαν σε "Τούρκικη Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου".

Η ευγονική της ντροπής

Από το απαρτχάιντ στη Ν. Αφρική έως την Κου Κλουξ Κλαν και τα πειράματα σε μειονότητες στις ΗΠΑ, οι πιο στυγνοί ρατσιστές εμπνεύστηκαν από την ευγονική η οποία δικαιολόγησε την αδικία, την απανθρωπιά και την άρνηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Από τη στιγμή που μέσω της γενετικής και ψυχιατρικής, σαν επιστήμονες, φτάνουμε σε τέτοιες ακραίες μεθόδους "βελτίωσης", χρειάζεται πολύ προσπάθεια για ν αλλάξει η παραδοσιακή ρατσιστική αντίληψη.

Η προσπάθεια που αποσκοπούσε στη γενετική βελτίωση των λαών δυστυχώς εφαρμόζεται ακόμη.

Δεν φτάνει να μονολογούμε για τα επιστημονικά εγκλήματα που διεπράχθησαν εν καιρώ ειρήνης, σε πολιτισμένες χώρες, πάνω σε αδαείς και ανυπεράσπιστους ανθρώπους.

Όλη η ντροπή του πολιτισμένου και καλλιεργημένου ανθρώπου στο μεγαλείο της.

Καμπάνια για τα παιδιά της Παλαιστίνης

To Ash In Art συγκεντρώνει υλικό (τετράδια/είδη ζωγραφικής, παιδικά ρούχα, επιτραπέζια παιχνίδια/άλλα) που θα στείλει σε παιδιά της Παλαιστίνης μέσω του προξενείου και του ελληνικού "σχολείου"της Ραμάλα. Καλεί και άλλους φορείς να συμμετέχουν σε αυτή την πρωτοβουλία. H καμπάνια του Ash In Art ξεκινά 1.9/2010 και ολοκληρώνεται 21.11/2010.

Η Παλαιστίνη βρίσκεται στο στόχαστρο της εκδίκησης, της εγκληματικής βίας, της απομόνωσης και της καταστολής του Ισραήλ και των συμμάχων του με αποτέλεσμα τα παιδιά να μεγαλώνουν σε ένα κόσμο άνισο και σε περιβάλλον πολεμικό και άδικο με πρώτα θύματα αυτής της ξέφρενης βίας αυτά τα ίδια τα αθώα παιδιά και τους νέους.

Σήμερα πολλοί φορείς δραστηριοποιούνται σε διαφορετικά επίπεδα αλλυλεγγύης. Για μας αφορμή στάθηκε η επιστολή της CID-Unesco (μέλος της οποίας είναι το Αsh In Art) όπου όπως αναφέρεται μία άγνωστη στους περισσότερους κυρία, η ΕυαγγελίαΚαφφέ, έχει ιδρύσει ένα ελληνικό πολιτιστικό κέντρο στη Ραμάλα τηςΠαλαιστίνης όπου τα παιδιά μαθαίνουν ελληνική γλώσσα και χορό. Οιδυσκολίες που αντιμετωπίζει είναιτεράστιες, αλλά επιμένει ηρωικά πολλά χρόνια τώρα.

Όποιοι μπορούν να βοηθήσουν και θέλουν να προσφέρουν έχουν τώρα και όλους τους μήνες του φθινοπώρου την δυνατότητα να φέρουνστο Ash In Art ελληνογλωσσα ή ξενόγλωσσα βιβλία και περιοδικά, CD, κασέτες, μπομπίνες μουσικής, βίντεο, τετράδια και είδη ζωγραφικής, παιδικά ρούχα μα κυρίως παιχνίδια ή επιτραπέζια παιχνίδια τα οποία θα αποσταλούν κοντά στις γιορτές των Χριστουγέννων.

Παγκόσμια πείνα - Έγκλημα διαρκείας

Η απεργία πείνας των αξιωματούχων του FΑΟ (του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας) δεν έδειξε να συγκινεί κανέναν ιδιαίτερα στην προηγμένη Δύση, οι πολίτες της οποίας βιώνουν σε επίπεδο ατομικό ή οικογενειακό την παγκόσμια οικονομική κρίση... Ωστόσο το παγκόσμιο επισιτιστικό πρόβλημα είναι περισσότερο οξύ παρά ποτέ. Την ίδια ώρα που το καλαμπόκι, για παράδειγμα, των θεσσαλών αγροτών σαπίζει στις αποθήκες και στα χωράφια λόγω της κατάρρευσης των τιμών, καθώς ο παγκόσμιος πλούτος αγαθών αυξάνεται περισσότερο παρά ποτέ, την ίδια ώρα πεθαίνουν σε κάποια γωνιά της Γης καθημερινά δεκάδες παιδιά που θα μπορούσαν με 300 γραμμάρια από το προϊόν να διασφαλίσουν ένα γεύμα... 

Πρόκειται για μια δραματική αντίφαση η οποία δείχνει ότι βρισκόμαστε σε έναν άγριο κόσμο ανισοτήτων, άλλωστε το 2009 είναι το έτος του Δαρβίνου και ο «δαρβινισμός» έχει μια αρνητική φόρτιση όταν ανάγεται στις οικονομικές και κοινωνικές επιστήμες. 

Για πρώτη φορά λοιπόν στην Ιστορία της, η ανθρωπότητα απολαμβάνει αφθονία αγαθών που ξεπερνούν κατά πολλές χιλιάδες φορές τις ανελαστικές ανάγκες των ανθρώπινων πλασμάτων. 

Οι «Τέσσερις Καβαλάρηδες» της «Αποκάλυψης» της υπανάπτυξης είναι η πείνα, η δίψα, οι επιδημίες και ο πόλεμος. Κάθε χρόνο εξοντώνουν περισσότερους άνδρες, γυναίκες και παιδιά από όσους το σφαγείο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου σε έξι χρόνια. Για τους λαούς του Τρίτου Κόσμου, ο Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος διεξάγεται τώρα!